Articles

 

มู่หล่าว
 
 
  

ชื่อชนชาติ
มู่เหล่า (Mulao)
ชื่อที่ใช้เรียกตนเอง
หมู่ล่ำ (Mulum) แก็งล่ำ
ชื่อที่คนอื่นใช้เรียก
มู่เหล่า (ชาวจ้วงท้องถิ่นเรียกพวกเขาว่า ปู้เกี้ยม)
แหล่งที่อยู่อาศัย
ภาค ตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลปกครองตนเองจ้วง-กวางสี ในประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยเฉพาะในท้องถิ่นหลัวเชิง (Luocheng) และบริเวณท้องถิ่นใกล้เคียงเช่น ฉิน เชิง (Xincheng) อี้ซาน (Yishan)
ภาษาที่ใช้ในชีวิตประจำวัน
ชาว มู่เหล่าพูดได้หลายภาษา คือ ภาษาจ้วง ภาษาจีนถิ่นกุ้ยหลิน ภาษากั๊ม และภาษามู่เหล่า ซึ่งเป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษากั๊ม-สุ่ย (Kam-Sui) ซึ่งนักภาษาศาสตร์เห็นว่าเป็นกลุ่มภาษาที่มีความเกี่ยวพันทางเชื้อสายกับ ตระกูลภาษาไท (Tai)
แหล่งเก็บข้อมูล
บ้านม่านล่ำโหร ท้องถิ่นหลัวเชิง เขตเหอฉือ (Hechi Prefecture)
ลักษณะบ้านของมู่เหล่า
หมู่ บ้านมู่เหล่าที่ม่านลำโหร มีลักษณะเด่นแตกต่างไปจากหมู่บ้านจ้วง หรือต้ง ที่อยู่ใกล้เคียงกล่าวคือ บ้านของมู่เหล่าในหมู่บ้านมีรูปแบบเดียวกันทั้งหมด คือ เป็นบ้านชั้นเดียวฉาบปูนขาว หน้าบ้านมีประตูตรงกลางบ้าน และมีหน้าต่างเจาะไม่มีบานขนาบประตูบ้าน ข้างละ 2 กรอบ กล่าวกันว่าบ้านมู่เหล่าแท้ต้องมีประตูรวมทั้งหมด 7 ประตู และ 8 หน้าต่าง หน้าบ้าน 4 หน้าต่าง ด้วยเหตุที่บ้านมีรูปแบบเดียวกันหมู่บ้านมู่เหล่าจึงดูเป็นระเบียบ สะอาดตา และสังเกตเห็นได้แต่ไกล บ้านของมู่เหล่าบางหลังยังมีภาพวาดสีน้ำที่ฝา และมีไม้ฉลุลวดลายที่ชายหลังคาคนมู่เหล่าเล่าว่าแต่ก่อนใช้หินทำเป็นภาชนะ ต่างๆ ในปัจจุบันยังมีหม้อหินและอ่างหินปรากฏให้เห็นอยู่บ้างในบางบ้าน
การแต่งการของหญิงมู่เหล่า
หญิง มู่เหล่าปัจจุบันแต่งกายเหมือนคนจีนในชนบทโดยทั่วไป แต่หญิงสูงอายุบางคนยังเก็บชุดมู่เหล่าไว้เพื่อให้ลูกหลานแต่งให้เวลาตาย ชุดดังกล่าวประกอบด้วยเสื้อแขนยาว คอตั้ง แบบจีน ป้ายข้างขวา อาจตกแต่งที่บริเวณคอและปกด้วยผ้าสีที่ต่างออกไปจากตัวเสื้อที่ปักเป็นสีดำ เทา หรือฟ้าหม่น กางเกงของหญิงมู่เหล่าเป็นกางเกงแบบจีนสีเดียวกับเสื้อ หญิงสูงอายุมุ่นผมเป็นมวยไว้ที่ท้ายทอย และมักใช้เน็ตคลุมมวยผมไว้อย่างเรียบร้อย แต่เดิมอาจใช้ผ้าสีดำโพกผมด้วย